Talsvert hefur verið hringt á skrifstofu LS að undanförnu vegna breytinga sem urðu á skipaskoðun um sl. áramót. Almennt taka menn sterkt til orða og segja þau markmið sem lagt var upp með að fækka eftirlitsaðilum og lækka kostnað verði ekki náð með því að færa skoðunina frá Siglingastofnun til einkaaðila. Sýnishorn af þeirri ólgu sem á sér stað hjá félagsmönnum verður best lýst með eftirfarandi orðum eins smábátaeiganda:
„Það verður að berjast hatramlega gegn þessari breytingu sem á sér stað í skipaskoðuninni nú er ég nýbúinn að láta skoða hjá mér bátinn og ég fékk nærri hjartaáfall yfir þessum nýju kröfum og kostnaðarauka, þetta er hækkun uppá mörg hundruð prósent. Fyrst að fá mann frá skoðunarstofu og síðan mann frá siglingamál til að skoða það sem hinn skoðaði og borga síðan alla pappírsvinnuna hjá siglingamál fyrir báðar skoðanirnar bæði tímakaup + 2000 kr á hvert blað sem var tekið út við skoðun“.
Landssamband smábátaeigenda vinnur nú að því að breytingarnar verði eins léttvægar fyrir félagsmenn og hægt er. Af því tilefni er horft til þess hvort smiðjur í heimabyggð gætu komið að skoðunarmálum. Fordæmi eru fyrir því að þeim sé ætlað hlutverk í eftirliti skipa, sem lítur að vélgæslu. Í bráðabirgðaákvæði laga um áhafnir íslenskra farþegaskipa og flutningaskipa er ákvæði sem orðast svo:
„Á fiskiskipi með 75 kW vél til og með 375 kW vél skal vera vélgæslumaður, sem má vera hinn sami og skipstjóri á skipum að 30 brúttótonnum, enda sé hann eini réttindamaðurinn í áhöfn og útivera skipsins skemmri en 24 klst., nema á tímabilinu frá 1. apríl til 30. september þegar útivera má vera allt að 36 klst. Að uppfylltum ákveðnum skilyrðum, sem Siglingastofnun Íslands setur, er ekki skylt að vélgæslumaður sé í áhöfn skips undir 20 brúttótonnum ef gerður hefur verið þjónustusamningur við þjónustuaðila um viðhald vélbúnaðar skipsins og sá samningur er staðfestur af Siglingastofnun Íslands. Sá sem lokið hefur námskeiði í vélgæslu sem haldið er á vegum vélskóla samkvæmt reglugerð 1) sem menntamálaráðuneytið setur hefur rétt til að vera vélgæslumaður á skipi að 30 brúttótonnum með 375 kW vél og minni.“
Þá hefur reynsla Norðmanna varðandi þessi mál gefið góða raun. Þar hvílir ábyrgðin um að báturinn sé að fullu haffær á eiganda bátsins og vélsmiðju sem sér um skoðanir. Eftirlitið er svo í höndum Siglingastofnunar sem sinnir því með skyndiskoðunum. Í flestum tilvikum eru þessar vélsmiðjur í heimabyggð og því auðvelt um vik að fá bát skoðaðan.
LS hefur fengið jákvæðar undirtektir við þeirri málaleitan að vélsmiðjur annist skoðun báts og búnaðar og er nú unnið að því að svo megi verða. Þannig fengju smiðjur vítt og breitt um landið aukin verkefni, kostnaður við ferðalög yrði óverulegur og margvíslegir aðrir þættir til hagsbóta fyrir félagsmenn og hinar dreifðu byggðir.
Það skal þó skýrt tekið fram að þó undirtektir hafi verið jákvæðar, þá er það ekki ávísun á að tillaga LS verði samþykkt. Félagsmenn eru því hvattir til að styrkja málið með öflugum málflutningi við ráðamenn.
Skrifa athugasemd