Ályktun aðalfundar LS 2008 - Landssamband smábátaeigenda

Ályktun aðalfundar LS 2008



Aðalfundur Landssambands smábátaeigenda (LS) haldinn 23. og 24. október 2008 í Turninum í Kópavogi ályktar eftirfarandi:

 

Eftir gengishrun krónunnar með fyrirsjáanlegu atvinnuleysi og hraðvaxandi verðbólgu stendur smábátaútgerðin í fullkominni óvissu um framtíð sína, líkt og sjávarútvegurinn í heild og flestar atvinnugreinar í landinu. 

 

Ofan á bætist að vísindamenn Hafrannsóknastofnunarinnar harðneita að taka minnsta mark á þeirri eindregnu skoðun veiðimanna, hringinn í kringum landið, að ástand þorskstofnins gefi ekkert tilefni til að skera veiðiheimildir niður fyrir öll söguleg lágmörk. 

 

Ekki einu sinni gögn stofnunarinnar sjálfrar réttlæta þennan niðurskurð.  Alþjóðahafrannsóknaráðið lagði til 160 þúsund tonna hámarksafla þorsks fyrir síðasta fiskveiðiár.  Sú stofnun er þekkt af öllu öðru en frjálslyndum tillögum varðandi veiðiheimildir.  Þetta mun í eina skiptið sem farið er undir hennar tillögur um aflamörk.  Hafrannsóknastofnunin skuldar þjóðinni skýringar á því hvaða vitneskju hún bjó yfir varðandi íslenska þorskstofna, sem Alþjóðahafrannsóknaráðinu var ókunnugt um.

 

Fundurinn krefst þess að þorskkvóti verði aukinn nú þegar og það verulega.

 

Kaupendur íslenskra sjávarafurða gera sífellt harðari kröfur um hvernig fiskur er veiddur og að hann sé umhverfismerktur.  Áhugi kaupenda beinist í vaxandi mæli að kyrrstæðum veiðarfærum.  Það skýtur því herfilega skökku við að dragnótaveiðar eru í stórauknum mæli stundaðar inná flóum og fjörðum á skipum sem eru jafnvel fullvaxnir togarar.  Þá hefur orðið mikil fjölgun öflugra togara sem geta samkvæmt núgildandi reglum veitt upp að 3 mílum.  

 

Við tillögugerð sína um aflamörk segist Hafrannsóknastofnunin verða að sýna fyllstu varkárni til að halda trúverðugleika.  Framangreind þróun virðist hins vegar valda stofnuninni litlum áhyggjum.

 

Þessu mótmælir LS harðlega og krefst þess að dragnótaveiðar verði færðar út fyrir 3 mílur frá ströndum landsins sem og að færa togveiðar umsvifalaust út fyrir 12 mílur.   

 

Fyrirsjáanlegir eru miklir erfiðleikar í smábátaútgerð.  Hrikaleg hækkun erlendra lána og allra aðdrátta hafa gert rekstrarumhverfi stórs hluta hennar með öllu vonlausa.  Smábátaútgerðin er lífæð fjölmargra sjávarþorpa, allt í kringum landið.  Það er skilyrðislaus krafa fundarins að stjórnvöld tryggi að svo verði áfram.

Aðalfundur LS beinir því til stjórnvalda að þau geri umsvifalaust ráðstafanir um raunhæfa aðlögun lána að því rekstrarumhverfi sem framundan er í smábátaútgerðinni.  Frysting lána er skref í áttina, en aðeins skammtímalausn.

 

Fundurinn krefst þess að línuívilnun verði hækkuð verulega og breytt í krókaívilnun sem nái til allra dagróðrabáta sem stunda línu- og handfæraveiðar. 

 

Þá bendir fundurinn á að innheimta auðlindagjald af sjávarútveginum við ríkjandi aðstæður er bókstaflega fáránleg.

 

Til skamms tíma var sjávarútvegurinn mikilvægasti atvinnuvegur þjóðarinnar.  Þó hann hafi glatað forystu sinni um stund, er hann að öðlast það hlutverk á nýjan leik. 

 

Á hálfum áratug, í þúsund ára sögu þjóðarinnar, taldi hún sig hafa fundið nýja og endalausa uppsprettu auðs og velmegunar.  Galdurinn fólst í að rétta hvort öðru pappíra fram og til baka, sem augljóslega auka mjög við það verðgildi sitt.   Hún varpaði fyrir róða áhuganum á undirstöðuatvinnuvegi þjóðarinnar.  Litlu sjávarþorpin voru gleymd og fyrirlitin, minnisvarðar fortíðar. 

 

Það er kominn tími til að snúa þessari þróun við.

 

 

 

 

 

 

efnisyfirlit síðunnar

Hönnun og umsjón: GB hönnun ehf, Laugavegi 13, 101 Reykjavík, augl@smabatar.is

...