„Stjórn Landssambands smábátaeigenda styður heilshugar þá ákvörðun
sjávarútvegsráðherra
að auka þorskveiðiheimildir. Sú ákvörðun var löngu
tímabær.
Á hinn bóginn er miður
að ekki skuli hafa verið tekin ákvörðun um að auka
til muna afla til línu-
og handfæraveiða. Slík útfærsla hefði styrkt
ákvörðunina enn
frekar, ásamt því að vera í fullkomu samræmi við yfirlýsingu
ríkisstjórnarinnar
um „mannaflsfrekar“ aðgerðir.
Stjórnin ítrekar það
sem fram kom í ályktun aðalfundar í október 2008:
„... vísindamenn
Hafrannsóknastofnunarinnar harðneita að taka minnsta mark á
þeirri eindregnu
skoðun veiðimanna hringinn í kring um landið, að ástand
þorskstofnins gefi
ekkert tilefni til að skera veiðiheimildir niður fyrir
öll söguleg lágmörk....Alþjóða
Hafrannsóknarráðið lagði til 160 þúsund tonna
hámarksafla þorsks
fyrir síðasta fiskveiðiár. Sú stofnun er þekkt af öllu
öðru en frjálslyndum
tillögum varðandi veiðiheimildir....
Hafrannsóknastofnunin
skuldar þjóðinni skýringar á því hvaða vitneskju hún
bjó yfir varðandi íslenska
þorskstofna, sem Alþjóða Hafrannsóknaráðinu var
ókunnugt um.“
Ofsafengin viðbrögð
Hafrannsóknastofnunarinnar við ákvörðun
sjávarútvegsráðherra
vekja upp a.m.k. tvær spurningar.
Hvers vegna sýndi
stofnunin ekki sambærileg viðbrögð við tillögu Alþjóða
Hafrannsóknaráðsins?
Er Hafrannsóknastofnunin
nú þeirrar skoðunar að Alþjóða Hafrannsóknaráðinu
sé ekki treystandi
og tekinn skuli af því tillögurétturinn - rétt eins og
stofnunin vill að ákvörðunarrétturinn
verði tekinn af sjávarútvegsráðherra?
Málflutningur
Hafrannsóknastofnunarinnar er óþolandi. Hún hamast á orðum
eins og ábyrgðarleysi,
skammsýni og talar niður til veiðimanna.
Á sama tíma er
dragnót í stórauknum mæli notuð inn á flóum og fjörðum og
nýir öflugir
togarar skarka 3 mílur frá landi - allt með samþykki þessarar
sömu stofnunar.
Þessi þróun er í algerri andstöðu við sívaxandi kröfur
kaupenda fiskafurða
um að aflinn sé tekinn með kyrrstæðum veiðarfærum.
Stjórn
Landssambands smábátaeigenda beinir þeirri eindregnu áskorun til
ráðamanna sem
annarra að kynna sér rækilega gögn Hafrannsóknastofnunarinnar,
aðferðafræði hennar
við stofnmælingar og herfilegar þversagnir í
málflutningi."










