Eftirfarandi grein eftir Örn Pálsson birtist í Fiskifréttum 20. maí:
Að völdum er sest ríkisstjórn Samfylkingar og
Vinstrihreyfingarinnar græns framboðs. Stefnumál þessa flokka í
sjávarútvegsmálum í kosningabaráttunni voru skýr og hafa þau flest ratað inn í
fiskveiðikafla í samstarfsyfirlýsingu ríkisstjórnarinnar.
Þar eru sex atriði sett undir fyrirsögnina „brýnar
aðgerðir“. Hér mun ég fjalla um fjögur þeirra sem ég tel að falli nokkuð vel að
samþykktum Landssambands smábátaeigenda undanfarin ár. Enn er á reiki hvernig
nákvæm útfærsla verður og því tímabært að segja sína skoðun á því.
Útflutningsálag
1. „Knýja á um frekari fullvinnslu afla hérlendis með því m.a. að skoða hóflegt
útflutningsálag á fisk og/eða að óunninn afli verði settur á innlendan markað.“
Hér tel ég að við ættum ekki að fara aftur til þess kerfis sem var, þ.e. sjálfkrafa 10-15%
álags á heilan fisk til útflutnings. Halda á frjálsræði í útflutningi en tengja álag við
söluverð og reyna þannig að ná fram auknum verðmætum. Það er ekki hægt að gefa sér
það fyrirfram að mestur hagnaður fáist með fullvinnslu hér innanlands. Erlendis gæti
verið markaður sem greiddi það hátt verð að meiri arður fengist þannig heldur en að
vinna aflann hér. Aftur á móti kæmi það mönnum í koll ef óunninn fiskur væri seldur á
sama verði og hér. Þá ætti álag að leggjast á og því hærra sem salan erlendis yrði lakari
miðað við verð á íslenskum fiskmörkuðum. Með þessari aðferð mundi myndast
virkari samkeppni innanlandsmarkaðarins og þess erlenda.
Flutningur
aflamarks milli ára
2. „Takmarka framsal á aflaheimildum, auka veiðiskyldu og endurskoða tilfærslur á
heimildum milli ára.“
Ekkert er heilagt í þessu efnum. LS lagðist t.d. gegn því að hækka prósentu á flutningi
milli ára úr 20% í 33% og benti m.a. á að það gæti orsakað tregðu á leigumarkaðinum
og hækkun á verði. Líklegt er að sú stífla sem nú er á leigumarkaðinum sé að hluta til
komin vegna þessara breytinga.
Í umsögn við frumvarpið vildi LS gera grundvallarbreytingar. Prósentan yrði óbreytt, en
flutningsréttur næði einnig til þeirra sem leigðu til sín veiðiheimildir. Geymsluréttur yrði
því ekki einskorðaður við úthlutað aflamark á grundvelli aflahlutdeildar heldur mundi
miðast við samanlagt aflamark þ.e. samtölu af úthlutun, sérstakri úthlutun, færslu milli
ára og færslu milli skipa.
Dæmi: Bátur A fær 100 tonn í aflamark, geymsluréttur miðað við 20% er 20 tonn. A
leigir frá sér 40 tonn til B, en við það minnkar geymsluréttur hans niður í 12 tonn. B fær
hins vegar 8 tonna geymslurétt sem hann hefur ekki í dag. Samanlagður geymsluréttur
óbreyttur 20 tonn.
Verndun
grunnslóðar
3. „Vernda grunnslóð. Kannaðir verði möguleikar þess að veiðar afkastamikilla skipa á
grunnslóð og inn á fjörðum verði takmarkaðar frá því sem nú er með það að
markmiði að treysta grunnslóðina sem veiðislóð fyrir smærri báta og umhverfisvænni
veiði.“
LS hefur í fjölmörg ár ályktað í þessa veru og finnst stjórnvöld hingað til ekki hafa komið
nægjanlega til móts við samþykktir félagsins um takmarkanir á dragnóta- og trollveiðum
á grunnslóðinni. Með framangreint í stefnuyfirlýsingu ríkisstjórnarinnar verður hægt að
líta til komandi mánaða með mikilli bjartsýni. Trillukarlar ættu að ná fram stefnumálum
sínum um að dragnótaveiðar innfjarða og í fjörunum við suðurströndina verði stöðvaðar.
Auk þess sem trollveiðar á grunnslóðinni verði alfarið bannaðar og engar undanþágur
veittar á grundvelli stærðar skipa. Það verði tegund veiðafærisins sem ráði nýtingu
grunnslóðarinnar.
Frjálsar
handfæraveiðar á sumrin
4. „Heimila frjálsar handfæraveiðar smábáta yfir
sumarmánuðina.“
Allt
frá stofnun LS hinn 5. desember 1985 hefur félagið ályktað um frjálsar handfæraveiðar. Með framangreindu hillir undir að
svo verði. Stjórnvöld hafa hins vegar kynnt að til veiðanna verði ætlaður
ákveðinn kvóti sem verði til með því að
afnema byggðakvótann. Að mati LS á hins vegar að standa
vörð um byggðakvótann.
Veiðimagn sem ætlað verður til frjálsra handfæraveiða á að flokkast sem sveigjanleiki í
kerfinu hvort heldur sem það verður minna eða meira en gert hafði verið ráð fyrir við
úthlutun hvers fiskveiðiárs. Á þann hátt yrðu „frjálsar handfæraveiðar smábáta yfir
sumarmánuðina“ viðbót við atvinnustarfsemi í sjávarbyggðum landsins.
Höfundur er framkvæmdastjóri Landssambands smábátaeigenda.








Skrifa athugasemd