Ákæra lögreglustjórans á Snæfellsnesi á hendur trillukarli ekki dómtæk - Landssamband smábátaeigenda

Ákæra lögreglustjórans á Snæfellsnesi á hendur trillukarli ekki dómtæk



Héraðsdómur Vesturlands hefur vísað frá dómi ákæru lögreglustjórans á Snæfellsnesi á hendur Jóhanni Rúnari Kristinssyni.  Lögreglustjórinn kærði Jóhann Rúnar, sem er skipstjóri og útgerðarmaður Særifs SH, fyrir að hafa brotið sjómannalög með því að vera lengur en 14 klst. í róðri.  

 

Í ákæruskjali segir að málið sé höfðað gegn ákærða „fyrir brot á sjómannalögum“ þar sem „útivist hafi verið 16 klukkustundir og 16 mínútur sem er 2 klukkustundum og 16 mínútum lengur en heimilt er“.  Ákæruvaldið taldi þetta „varða við a. lið 1. mgr. 3. gr. reglugerðar nr. 975/2004 um vinnu og hvíldartíma skipverja á íslenskum fiskiskipum, og 1. sbr. 2. mgr. 64. gr., sbr. 78. gr. sjómannalaga nr. 35/1985.“,  eins og segir í úrskurði Héraðsdóms Vesturlands.

 

Í úrskurðinum segir um þetta atriði:  „Í 1. mgr. 64. gr. sjómannalaga nr. 35/1985 segir að sérhver skipverji skuli eiga rétt á nægilegri hvíld og skuli hámarksfjöldi vinnustunda á viku takmarkaður við 48 klukkustundir að meðaltaldi reiknað yfir viðmiðunartímabil sem ekki er lengra en 12 mánuðir.  Samkvæmt 2. mgr. skal miða mörk vinnu- eða hvíldartíma við annað hvort hámarksvinnutíma eða lágmarkshvíldartíma.  Um hámarksvinnutíma segir meðal annars í 1. tölul. að hann megi ekki vera lengri en 14 klukkustundir á hverju 24 klukkustunda tímabili.  Efnislega samhljóða ákvæði er að finna í 1. mgr. 3. gr. reglugerðar um vinnu- og hvíldartíma skipverja á íslenskum fiskiskipum, nr. 975/2004.  Brjóti útgerðarmaður eða skipstjóri á móti skyldum þeim sem honum eru lagðar á herðar í sjómannalögum varðar það sektum, sbr. 78. gr. laganna.“

 

Dómarinn vísaði málinu frá vegna vanreifunar ákæruvaldsins.  Í úrskurðinum eru tilgreind þau atriði sem ákæra verður að innihalda svo hún teljist dómtæk.  Í henni er  „aðeins tilgreint hvenær látið var úr höfn á bátnum Særifi SH-25 og hvenær komið aftur þannig að róðurinn hafi varað lengur en heimilt er.  Auk þess er tekið fram að ákærði hafi verið skipstjóri og vélavörður í róðrinum.  Þetta eitt og sér getur ekki varðað við fyrrgreind ákvæði sjómannalaga og reglugerðar um vinnu- og hvíldartíma skipverja á íslenskum fiskiskipum, sem ákærða er gefið að sök að hafa gerst brotlegur við.  Þannig skortir með öllu á að því sé lýst hvernig báturinn var mannaður og vinnufyrirkomulagi um borð en af því leiðir hvort einhver skipverji hafi ekki fengið tilskylda hvíld lögum samkvæmt.  Samkvæmt þessu eru slíkir annmarkar á ákærunni að óhjákvæmilegt er að vísa málinu frá dómi.“, eins og segir í úrskurði Héraðsdóms Vesturlands.

 

Ríkissjóður var dæmdur til að greiða sakarkostnað þar með talin málsvarnarlaun verjanda.

 

 

LS hefur lengi gagnrýnt túlkun Landhelgisgæslunnar á vinnu- og hvíldartímaákvæði sjómannalaganna, sem ákæran er sprottin út frá.  Það er mat LS að hafið sé yfir allan vafa að brot hafi verið framin áður en kært er og ákæruvaldinu sigað á viðkomandi með tilheyrandi kostnaði fyrir almenning og viðkomandi skipstjóra, eins og hér er dæmi um.   Þess má geta að landssambandinu er kunnugt um nokkur mál sem sprottið hafa útfrá slíkum kærum.  Þar hafa menn ekki tekið til varna heldur fallist á sektargreiðslu upp á tugi þúsunda króna.   Eðlilegt þykir á grundvelli úrskurðar Héraðsdóms Vesturlands að viðkomandi aðilum verði endurgreitt og þeir beðnir afsökunar á óþægindum sem þeir hafa orðið fyrir.

Það er von að með úrskurði Héraðsdóms Vesturlands linni þessum látum og menn sem hafa full skipstjóraréttindi séu ekki kærðir fyrir að vera lengur en 14 klst. á sjó. 

 

Úrskurður Héraðsdóms Vesturlands .pdf

 

efnisyfirlit síðunnar

Hönnun og umsjón: GB hönnun ehf, Laugavegi 13, 101 Reykjavík, augl@smabatar.is

...