Eins og fram hefur komið á þessum vettvangi hafa ýsuveiðar það sem af er fiskveiðiárinu gengið vonum framar. Það hefði átt að koma sérfræðingum Hafrannsóknastofnunar á óvart og verða til þess að kafað væri ofan í forsendur ráðgjafarinnar. Bréf stofnunarinnar til sjávarútvegs- og landbúnaðarráðuneytisins um málefnið olli því vonbrigðum. Steingrímur J. Sigfússon sjávarútvegs- og landbúnaðarráðherra hefur nú málið til meðferðar þar sem hann er ekki bundinn af afstöðu Hafró.
Sjónarmið sjómanna og stofnunarinnar stangast á og því mikilvægt að ráðherra skoði málefnið sjálfstætt, þar sem fjölmargir fletir eru á því. Þar má nefna samsetningu á kvótanum milli þorsks og ýsu. Nánast útilokað að veiða þorsk öðruvísi en að fá ýsu með, sem kemur í veg fyrir fyllstu hagkvæmni við þorskveiðar. Aflatölur í ýsu segja því ekki allt um fiskgengdina þar sem bátarnir eru á stöðugum flótta undan ýsunni við þorskveiðar. Nánast engin ýsa í boði til leigu. Einnig er rétt að benda á að markaðir fyrir ýsu eru góðir og því engin hætta á verðlækkun þó kvótinn verði aukinn.
Við skoðun á ýsuafla einstakra útgerðarflokka eru krókaaflamarksbátar búnir að veiða tæpum eittþúsund tonnum meira af ýsu á fiskveiðiárinu heldur en þeir fengu úthlutað á grundvelli hlutdeildar, færslu milli ára og sérstakrar úthlutunar. Mismuninn hafa þeir að mestu brúað með leigukvóta úr stóra kerfinu og línuívilnun. Einnig hefur komið ýsa inn í veiðikerfi gegnum skiptimarkað Fiskistofu.
Ýsuafli krókaaflamarksbáta er 41% af því sem veiðst hefur á fiskveiðiárinu, rúman þriðjung hafa aflamarksskip veitt og togarar eru með 24%. Tölurnar eru unnar upp úr bráðabirgðatölum Fiskistofu.
Sjá nánar: Ýsuveiði 2011-2012.xlsx.pdf
Skrifa athugasemd